The themes of this edition:

Quasimodo

Wij zullen maar niet proberen de lezer een denkbeeld te geven van die neus als een viervlak; die neus als een hoefijzer; van dat kleine linkeroog, half verscholen onder een rossige en stekelige wenkbrauw, terwijl het rechteroog helemaal verdwenen onder een monsterlijke wrat; van die onregelmatige tanden, met hier en daar holen ertussen, als de schietgaten in een vestingmuur; van die eeltige lip, waarover één zo’n tand uitstak, als bij een olifant de slagtand; van die gespleten kin, en bovenal van de uitdrukking die over dit alles lag gespreid, dat mengsel van boosaardigheid, schuwheid en droefgeestigheid.

Hadewijch

Over Hadewijch is weinig bekend. Uit haar geschriften, dat zijn haar Brieven, Visioenen en Gedichten, weten we dat zij in de 13e eeuw leefde. En dat zij intense ervaringen had van Godsliefde in het licht van Christus. Ook dat zij behalve wijs van levenservaring ook geleerd was en vertrouwd met oude teksten, literatuur en het Latijn. Dat zij geestelijke leiding gaf. Misschien was zij een Begijn, die leefden buiten kloosters van vooral gebed. Misschien was zij abdis van Cisterciënzerinnen, Zusters die in abdijen hun leven wijden aan vooral het gebed. Zulke abdijen zijn er nog, in Nederland in Oosterbeek en in België in Brecht. Een toegewijd leven voor meer dan voor zichzelf, om waarheid en liefde. Dat we weinig over Hadewijch weten vind ik niet zo erg, we hebben haar teksten die ik inspirerend vind voor onze tijd.